Irisch Moos - klasyk, który dzieli - pachnie jak dziadek, goli jak marzenie

[zennhorst]

Irisch Moos - vintage Fougere w duchu niemieckiej klasycznej elegancji

Irisch Moos (zarówno linia kosmetyków, jak i zapachów do golenia) został stworzony przez niemiecką firmę Mäurer & Wirtz, założoną w 1845 roku i do dziś działającą w miejscowości Stolberg.

Marka Irisch Moos (w tym linia ,,Sir Irisch Moos") została włączona do portfolio firmy w późniejszym okresie i obok TABAC i 4711 stała się jedną z wiodących linii zapachowych.

Irisch Moos nie powstał jako ,,artystyczna kompozycja niszowa", tylko jako klasyczny, męski Fougere inspirowany wyobrażeniem świeżej, zielonej natury Irlandii.

• zieleń
• wilgotny mech
• powietrze po deszczu
• świeżość ,,czystego mężczyzny z lat 70."

Czyli: nie Irlandia realna, tylko Irlandia wyobrażona przez niemieckiego producenta perfum.
Irisch Moos stoi w bardzo konkretnej linii zapachowej: - klasyczny fougère męski.
Jego bezpośredni rodowód to: Houbigant Fougère Royale (1882) – archetyp całej kategorii fougère i późniejsze świeże, zielone fougère z lat 50.–70. (klimat: barber + mydło + zioła).

Nuty zapachowe:

• Nuty głowy: cytrusy, bergamotka, zioła
• Nuty serca: lawenda, geranium, nuty zielone, lekko mydlane
• Nuty bazy: mech dębowy, piżmo, nuty drzewne

Brzmi elegancko, prawda?
A potem wąchasz sztyft i myślisz: ,,łazienka ojca z PRL".

Zapach:/b]

Nowe wersje (2000+) to bardzo bezpośredni ,,zielony strzał".
Jest świeżo, wytrawnie, czysto, klasycznie, ale jest też odrobina klimatu ,,kostka mydła z PRL".
Starsze wersje (lata 70+) to zupełnie inna liga:

• bardziej miękkie,
• bardziej złożone,
• mniej ,,mydło", bardziej ,,perfumy dla faceta, który wie co robi"

Tu już nie ma skojarzenia z drogeryjną półką, tylko raczej z czymś, co kiedyś stało w szklanej butelce i kosztowało pół pensji.

Gdybym miał opisać różnice zapachu wersji lata 70 vs 2000+ tzw. miękkość o której wspomniałem wyżej:

,,Brak ostrej krawędzi":

Zapach nie ,,tnie nosa", nie ma syntetycznego otwarcia, wszystko jest zaokrąglone.
Czyli: "nic nie krzyczy, tylko się układa".

,,Zaoblony, wygładzony profil":

Nuty są stopione, nie rozdzielone, nie czujesz cytrusów jako ,,sprayu do łazienki",
zieloność nie jest chlorowa ani chemiczna.
Czyli: wszystko jest jakby ,,przefiltrowane przez czas".

"Mydlana świeżość bez agresji":

W nowszej wersji świeżość jest ostrzejsza, bardziej ,,detergentowa" i wytrawna.
W wersji vintage świeżość jest: bardziej pudrowa, kremowa, bez syntetycznej naleciałości.

Podsumowując różnice:

Wersje z lat 70. mają wyraźnie miększy profil zapachowy.
Nie ma tu ostrego, mydlanego otwarcia znanego z nowszych partii – cytrusy i zioła są wygładzone, jakby przefiltrowane przez czas.
Całość jest bardziej zaoblona, bez syntetycznej krawędzi, a zieloność nie ma "detergentowego" uderzenia.
Zapach nie atakuje, tylko się rozkłada – spokojnie i równo.

Piana i właściwości:

Tutaj Irisch Moos przestaje żartować i zaczyna robić robotę.
Piana robi się praktycznie sama (serio, trzeba się naprawdę postarać, żeby ją zepsuć).
Bardzo dobry poślizg i świetna ochrona. To jest ten typ mydła, gdzie możesz mieć gorszy dzień, półprzytomność umysłu, wkurw po kłótni z żoną albo krzywy zarost na kacu – a ono i tak dowiezie.

Starsze wersje mają bardziej ,,tłustą", kremową pianę i minimalnie lepszy poślizg.
Czy to rewolucja?
Nie!
Czy nerd od mydeł to zauważy?
Oczywiście że tak!

Golenie:

Maszynka sunie jak po lodzie.
Bez dramatów, bez szarpania, bez ,,oho, będzie piekło".
To jest dokładnie ten poziom, gdzie nie myślisz o mydle i z mojej perspektywy to jest największy komplement.

Efekt po goleniu:

Tu wychodzi różnica epok:

• Lata 70+ – przyjemny film, skóra miękka, dobrze odżywiona.
• 2000+ – jest OK, ale bez fajerwerków (czytaj: i tak nałożysz balsam).

Wady:

Zapach – absolutny test charakteru, albo pokochasz, albo wystawisz na forum po 2 użyciach.
Dostępność wersji vintage – powodzenia, to już prawie archeologia.
Nowe wersje (2000+) - są trochę ,,spłaszczone" względem starych w kwestii zapachu z odrobiną chemicznych naleciałości charakterystycznych dla współczesnych mydeł.

Podsumowanie:

Irisch Moos to klasyk starej szkoły:

• działa świetnie, pachnie... kontrowersyjnie
• ma więcej charakteru niż większość współczesnych mydeł ,,artisan premium ultra super formula v5"

Najlepsze jest to, że możesz narzekać na zapach, możesz kręcić nosem ale i tak ogolisz się nim lepiej niż większością nowoczesnych wynalazków

Ocena:

• wersje vintage (lata 70+): 8/10 (bo mają duszę i lepszy post shave)
• wersje nowsze: 7,5/10 (bo robią robotę, ale już bez tej magii).

Dziękuję za dobrnięcie do końca.

[Monocero]

Kosmetyki z lat 70 tzn. mydła jakieś wody czy dezodoranty często bazowały na prostszych kompozycjach, w których dominowały nuty ziołowe, kwiatowe (róża, lawenda) lub drzewne (sandałowiec). Były one bardziej oleiste, a ich zapach naturalnie stapiał się ze skórą, nie atakując zmysłów. Natomiast obecnie produkowane wykorzystują tanie, syntetyczne substancje zapachowe, wytwarzane głównie z pochodnych ropy naftowej. Te zapachy są projektowane tak, aby były intensywne ("świeże", "morskie", "owocowe") i natychmiast wyczuwalne, co często odbierane jest jako "chemia" lub "ostrość".

Inne półprodukty, inna technologia i inne efekty  To jest też nasza wina jako konsumentów, bo oczekujemy, że zapach mydła, sztyftu będzie trwał długo po kąpieli. Aby to osiągnąć, producenci dodają dużą ilość utrwalaczy zapachowych, które mają ostrą, chemiczną nutę.

Inną sprawą są tez alergeny występujące w naturalnych składnikach. Unikając ich produkujemy syntetyczne odpowiedniki, zmienia w jakiś sposób nutę. 

[uvler]

To było świetne mydło. Miałem chyba ostatnią wersję, bo kupiona parenaście lat temu u sąsiadów przy granicy. Szkoda, że nie przetrwała jak Tabac, nawet wykastrowana z łoju...

[Konrad]

Kupiłem kilka lat temu flaszkę Irish Moos po goleniu, raczej współczesny produkt  . Jakoś nie trafił w moje gusta z tym zielono-iglasto cierpko "brzmiącym" otwarciem. Być może wcześniejsze wypusty były lepsze pod tym względem.

[MacGyver]

@zennhorst , nie obraź się, ani nie odbieraj osobiście, ale muszę zapytać:

Czy ten pisząc ten tekst korzystałeś z pomocy  Ai?

[Mokasyn86]

Wady:

Zapach – absolutny test charakteru

Test charakteru otoczenia, jak zawsze przy zapachach powiedzmy nietuzinkowych

[zennhorst]

@MacGyver
nie,
mój syn kiedyś pisał wypracowania z chatem gpt ...jakoś kiepsko to wychodziło
ogólnie rzecz biorąc, zraziłem się do chata gpt i nie używam

[Akatovskyyy]

Ależ ten tygiel od IM jest kozacki  Proszę o więcej fotek 

[Monocero]

@zennhorst nie chcesz się pozbyć sztuki?

[lukassonek]

@zennhorst ciekawy opis, jako że ja młody szczyl ciekawe czy bym przetrwał próbę zapachu 😁

[hatake]

@zennhorst a miałeś kontakt z mydłem i asem Stirlinga I rich Moose? Jestem ciekawy jak daleko klon leży od oryginału. 

[jarrrro]

A gdzie takie mydła można dostać?

[zennhorst]

@Monocero ... nie
@lukassonek ... spokojnie dasz radę 
@hatake ... nie, nie przepadam za miękkimi mydłami, AS jest do chwili obecnej produkowany, bez problemu kupisz zatem oryginał
@jarrrro ... temat vintage, od kilkunastu lat nie produkowany, ebay

[yacek _b]

Fajne się czyta, dużo pracy włożyłeś👍, jednak ja wybieram klimat PRL ( jak to ująłeś) niż dzisiejsze trendy słodkie jak skórwysyn arabskie chemole od których boli mnie głowa po czasie. Mam wodę po goleniu się irisch moos i jest niezła , zielony zapach.